ನಾಮಧಾರಿ ನಾಯ್ಕ್ ಒಂದು ಹಿಂದೂ ವೈಷ್ಣವ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಭಾರತದ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ, ಉಡುಪಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಹಳೇಪೈಕ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೀವ (ದಿವ), ಇಡಿಗ ಇವು ಉಲ್ಲೇಖಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಇತರ ಪದಗಳಾಗಿವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಈಡಿಗ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲವರಂತಹ ಇತರ ಸಮಾನ ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರ್ಯ-ಈಡಿಗ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವರು ಕೃಷಿ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದೆ, ಆದರೂ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಟಾಡಿ ಟ್ಯಾಪಿಂಗ್ (ಒಂದು ಬಗೆಯ ಪಾನೀಯ) ಇವರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಆದಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು. ಸಮುದಾಯದ ಜನರು ನೈಕ್, ನಾಯಕ್ ಮತ್ತು ನಾಮಧಾರಿ (ನಾಮಧಾರಿ) ಅನ್ನು ಉಪನಾಮಗಳಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮುದಾಯವು ತಿರುಪತಿಯ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇವತೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಮೂಲ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವರು ನೆಲಸಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ದೇವರುಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿ:

ನಾಮಧಾರಿ ಎಂಬ ಪದವು ಅವರ ವೈಷ್ಣವ ನಿಷ್ಠೆಗೆ ದೊರೆತ ಪ್ರಶಂಸೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದ ಶೈವ ಅಥವಾ ಜೈನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. 14 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಮಠಾಧೀಶರ (ತಿರುಮಲೆ ತಾತಾಚಾರ್ಯ) ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಮಡಿಲಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಮಧಾರಿ ಎಂಬ ಪದ ಉಲ್ಲೇಖಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಒಕ್ಕಲಿಗರಲ್ಲಿ ನಾಮಧಾರಿ ಗೌಡ ಎಂಬ ಗುಂಪು ಇದೇ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮದುಮಗಳು ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹಳೆಪೈಕ ಎಂದರೆ ಹಳೆಯ ಸೈನಿಕರು [ಹಳೆ-ಹಳೆಯ, ಪೈಕಾ-ಸೈನಿಕ]. 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಕವಿ ಪಂಪನ ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನವಿಜಯದಲ್ಲಿ (ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ ) ಯುಧಿಷ್ಟಿರನ ಹೊಸ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಹಳೆಪೈಕರ ಮನೆಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಇದು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಳೇಪೈಕಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು “ಹಳೆಯ ಸೈನಿಕರು” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಕಾರಣ ಅವರು ಆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಮನೆ ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವಂತೆ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಚಾರವೆನೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೋಮಾರಪೈಕ ಅಂದರೆ ಕಿರಿಯ ಸೈನಿಕರು ಅಥವಾ ಕುಮಾರ ಸೈನಿಕರು ಕೂಡ 12 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಲಸೆ ಬಂದುರು ಎಂಬುದು ಹಳೆಪೈಕರ ದಳದ ಕುರಿತಾದ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಮೈಸೂರು ಅರಮನೆಯ ಒಂದು ವರ್ಣಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಳೇಪೈಕ [ಹಳೇಪೈಕರ ಸೈನ್ಯ] ದಳದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ. ಕಂಠೀರವ ನರಸರಾಜ ವಿಜಯ 17 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ್ ರಾಜ ಕಂಠೀರವ ನರಸರಾಜರ ಪರವಾಗಿ ಬಿಜಾಪುರ ಸುಲ್ತಾನರ ಸೈನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಹಳೇಪೈಕ್ ಪಡೆಗಳು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯುದ್ಧದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಗೋವಿಂದ ವೈದ್ಯ ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾಗಮಂಗಲ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ (ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆ) ಹಳಿಕೇರ (ಹಳೇಪೈಕ್ ??) ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ‘ಲಖನ ನಾಯಕ’ ರಾಮಾನುಜರಿಗೆ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಲು ದೇವಲಾಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ವೈಷ್ಣವ ಕೋನೇರಿಯಯ್ಯನಿಗೆ 400 ಅಡಕೆ ಮರಗಳಿರುವ ಜಮೀನಿನ ಭೂಸ್ವಾಧೀನವನ್ನು ನೀಡಿದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ (ಕ್ರಿ.ಶ. 1471).

ಈ ಸಮುದಾಯವು ಸೈನಿಕರು, ಕೂಲಿ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ಸೇನಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ನಾಯಕ ಅಥವಾ ನೈಕ್ ಎಂದರೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಎಂದರ್ಥ. ಚುಟು ಶಾತಕರ್ಣಿ ಮತ್ತು ಕದಂಬರಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ನಂತರದ ಕೆಳದಿ ನಾಯಕರವರೆಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ಕನ್ನಡ ರಾಜವಂಶಗಳಿಗೆ ಹಳೇಪೈಕ್‌ ಸೇನೆಗಳು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ದೀವ ಎಂಬ ಪದವು ಮಹಾಕಾವ್ಯವಾದ ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೌಕಾ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮತ್ತು ದ್ವೀಪವಾಸಿಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ರಾತ್ರಿಯ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಪಂಜು ಹೊಂದಿರುವ ಸೈನಿಕರು ಎಂಬರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ (ದೀವಿಗೆ = ಪಂಜು). ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಈ ಸೈನ್ಯಗಳು ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದ್ದವು, ಇದು ಯುದ್ಧತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಆದಿಕವಿ ಪಂಪ ತನ್ನ ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನವಿಜಯದಲ್ಲಿ (ಪಾದಚರರ್ಗೊಂಡೆನೆ ದೀವಿಗೆಗಳ್ಲ್) ಮತ್ತು ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ತನ್ನ 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೇರುಕೃತಿ ಕರ್ಣಾಟ ಭಾರತ ಕಥಾಮಂಜರಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ (ದೀವಿಗೆ ಹೊತ್ತ ಭಟರುಗಳು). ಇನ್ನೊಂದು ತೀರ್ಮಾನದ ಪ್ರಕಾರ ದೀವೆರು ಎಂದರೆ ದ್ವೀಪವಾಸಿಗಳು, ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವಾಗಿ ಈಡಿಗ ಎಂಬ ಪದವು ದ್ವೀಪವಾಸಿ ಅಥವಾ ಶ್ರೀಲಂಕಾಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂದರ್ಥ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಂಕಾದ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪೂರ್ವವರ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ (ದುರಾವೆ) ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ.

ಆರ್ಯ-ಈಡಿಗದಲ್ಲಿ ಆರ್ಯ ಎಂಬ ಪದವು ಉತ್ತರದ ಮೂಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸಂಭವನೀಯತೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀವ ಮತ್ತು ಈಡಿಗ ಎಂಬ ಪದಗಳನ್ನು ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ತೋಡ್ಡಿ(ಒಂದು ಬಗೆಯ ಪಾನೀಯ) ತಯಾರಿಕೆ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜನಾಂಗೀಯತೆ ಅಥವಾ ಮೂಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಂಶದಲ್ಲಿ ಹಳೆಪೈಕ್ ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯದ ಮೂಲದ ಕೀಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಮೂಲ:

ಹಳೆಪೈಕರ ಮೂಲದ ಬಗೆಗಿನ ಹಲವು ಮಾಹಿತಿಗಳು ನಿಗೂಢವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ವಿವಿಧ ಊಹಾಪೋಹಗಳು ಮತ್ತು ಊಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮೂರು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಪರಿಗಣನೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿವೆ. ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರಾದ ಶಂಕರ್ ಬಾಲದೀಕ್ಷಿತ್ ಜೋಶಿ ಅವರ (ಶಂ.ಬಾ. ಜೋಶಿ) ‘ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ಕನ್ನಡ'(1933) ಮತ್ತು ‘ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೂಲ'(1934) ಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಳೆಪೈಕರು ಬೇರಾರ್ (ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಂದು ಭಾಗ) ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿರಬಹುದು. ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯಿಂದಲೂ ಮತ್ತು ಈಗಲೂ ಇನ್ನೂ (1 ಲಕ್ಷ) ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಈ ಜನಾಂಗವನ್ನು ‘ಹಲಬ’ ಮತ್ತು ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆ ‘ಹಲಾಬಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಈ ಭಾಷೆಯು ಮರಾಠಿ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಉಪಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ದೇವತೆ ‘ಹುಲಿಯಯ್ಯ’ ಅಥವಾ ಹುಲಿ-ದೇವರು. ‘ಬನವಾಸಿ’ ಮತ್ತು ‘ತುಳುನಾಡು’ ನ ಹಳೇಪೈಕರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಗುಲ್ಬರ್ಗ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದ ಐತಿಹ್ಯವನ್ನು ಲೇಖಕರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೊ.ಡಿ.ಎಲ್. ನರಸಿಂಹಾಚಾರ್ಯರು ತಮ್ಮ 1935 ರ ಪುಸ್ತಕದ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಆಂಥ್ರೊಪೊಲಾಜಿಕಲ್ ಸರ್ವೆ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಪೀಪಲ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಸರಣಿಯು ಸಹ ಮೇಲಿನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಹಳೇಪೈಕರು/ಕೋಮಾರಪಾಯಿಗಳು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಿಂದ ವಲಸೆ ಬಂದವರು. ಇದು ವಿಜಯನಗರವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜ ಗೋಪಾಲ ಕೃಷ್ಣರಾಯನ ದಂತಕಥೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಹಳೇಪೈಕರು ರಾಜಧಾನಿಯ ಸಮೀಪವಿರುವ ಕುಮಾರಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ. ಹಳೇಪೈಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ರಂಗಾ ನಾಯ್ಕ್ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯವರ ಮಗ ನಾರಾಯಣನು ರಾಜನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಿದನೆಂದು ಆ ಕಥೆಯು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ‘ಹಳೇಪೈಕ್’ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ಇನಾಮಾಗಿ ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು, ಕೋಮಾರಪೈಕ್ ಮತ್ತು ಹಳೆಪೈಕರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದಂತಕಥೆಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ ಸತ್ಯಾಂಶದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. 1893 ರ ‘ಬಾಂಬೆ ಗೆಜೆಟಿಯರ್ ಇನ್ ಕರ್ನಾಟಕ’ವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ “ಸುಮಾರು 12 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೋಮಾರಪೈರು (ಇವರು ಹಳೇಪೈಕರಲ್ಲ) ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಬಂದವರು”. (ಆದ್ದರಿಂದ ಇವರನ್ನು ಕೋಮಾರಪೈಕ್ಸ್ ಅಥವಾ ಕಿರಿಯ ಸೈನಿಕರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ). ಇದಲ್ಲದೆ, 10 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಹಳೆಪೈಕರ ಬಗೆಗಿನ ಉಲ್ಲೇಖಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಅಷ್ಟೇನೂ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಭಾಷೆ:

ಹಳೆಪೈಕರು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಕನ್ನಡ ಉಪಭಾಷೆ ‘ಹಳೆಪೈಕಿ’ಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಡುಭಾಷೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ನಡದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿಯೂ ಹಾಗು ಕೆಲವು ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.

ನಂಬಿಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ:

ಹಳೇಪೈಕರು ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಿರುಪತಿಗೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂಗಳ ಹಾಗೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಹಲವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿದವರನ್ನು ಸಂತರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಹಳೆಪೈಕರಲ್ಲಿ ರೇಣುಕಾಂಬೆ (ಯೆಲ್ಲಮ್ಮ) ಅಥವಾ ಅಂತಹುದೇ ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ. ಅವರು ಚಂದ್ರಗುತ್ತಿ ರೇಣುಕಾಂಬೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ದೇವತೆ (ಕುಲ ದೇವತೆ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ವಾರ್ಷಿಕ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹಾಜರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಂಕೋಲಾ ಭಾಗದ ಬಹುತೇಕ ಹಳೇಪೈಕರು ಸುಂದರ-ನಾರಾಯಣರನ್ನು ತಮ್ಮ ಕುಲದೈವವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬಂಕಿಕೊಡ್ಲದ ಮುರ್ಕುಂಡಿ ಹೊನ್ನ ದೇವರನ್ನು ಕೂಡ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಬ್ಬಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು:

ಹಳೆಪೈಕರು ಅವರು ನೆಲೆಸಿದ ಪ್ರದೇಶದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುವ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಳೆಪೈಕರ ನಡುವಿನ ಆಚರಣೆಗಳು ಅವರ ಸಮರ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿ (ಒಕ್ಕಲುತನ) ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ದೇವತೆಗಳಾದ ಜಟಗ/ಬೀರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡಿರುವ ವೀರಗಲ್ಲು ಆರಾಧನೆಯು ಅವರ ಸಮರ ಮೂಲವನ್ನು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಜರ ಆರಾಧನೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮದುವೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳು ಸಹ ಅದೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ, ಮದುಮಗನು ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ವಧುವನ್ನು ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಸಹ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲೀಂದ್ರನ (ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಓಣಂ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವ ರಾಜ ಮಹಾಬಲಿ) ಆರಾಧನೆಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೊ.ಎಲ್.ಆರ್.ಹೆಗ್ಡೆಯವರ ಪ್ರಕಾರ ಬಲೀಂದ್ರ ಆರಾಧನೆಯು ಕೃಷಿ ದೇವತೆಯ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕೃಷಿ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ಅಸುರ ರಾಜ ಅಲ್ಲ. ತುಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಬಳೀಂದ್ರನನ್ನು ಭೂಮಿಪುಟ್ಟ (ಮಣ್ಣಿನ ಮಗ) ಎಂದು ಕರೆಯುವುದರಿಂದ ಈ ವಾಡಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ.

ಬಂಡಿ ಹಬ್ಬ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಹೊಸ ಬೆಳೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೃಷಿ ಹಬ್ಬವಾಗಿದೆ. ಈ ಹಬ್ಬವು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಕರಾವಳಿಯ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಘಟ್ಟಗಳ ಮೇಲಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ಇದು 3-4 ಅಂತಸ್ತಿನ ರಥ ಅಥವಾ ದೇವರ ಕಳಸ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಧಾನ ದೇವತೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಹಬ್ಬವು ಯುರೋಪಿನ ಕೃಷಿ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ‘ಕಾರ್ನೀವಲ್-ಬರ್ನಿಂಗ್’ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಇದು ಸ್ಥಳೀಯ ಸತಿ ದೇವತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಜನರು ತಮ್ಮ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸುಗ್ಗಿ-ಕುಣಿತ (ಸುಗ್ಗಿ ಕುಣಿತ) [ಸುಗ್ಗಿ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಕುಣಿತ=ನೃತ್ಯ] ಕರಾವಳಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೆ ಸುಗ್ಗಿಯೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಕೃಷಿ ಜಾನಪದ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಹಳೇಪೈಕರ ಹೊರತಾಗಿ ಇತರ ಕೃಷಿ ಸಮುದಾಯಗಳಾದ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಒಕ್ಕಲಿಗ, ದೇವಾಡಿಗ, ಕೋಮಾರಪೈಕ್ಸ್ ಗಾಮೊಕ್ಕಲು ಮತ್ತು ಮುಕ್ರಿ, ಅಂಬಿಗ, ಮರಾಠಿ-ಕುಂಬಿ ಇದನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೋಲಾಟ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಲಾಠಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ (ಇದು ಗುಜರಾತಿ ಗರ್ಭಾವನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ). ವಿಶೇಷ ವಾದ್ಯ ‘ಗುಮಟೆ’ ಇದರಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಾದ್ಯದ ಆರಂಭಿಕ ಉಲ್ಲೇಖವು 17 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಪ್ರವಾಸಿ ಪೆಟ್ರೋ ಡೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಲೆ ಕೆಳದಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ, ಇಕ್ಕೇರಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ದೀಪಗಳ ಹಬ್ಬವಾದ ದೀಪಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೇಪೈಕರು ದೀಪವನ್ನು ತರುವಾಗ ‘ಬಿಂಗಿ-ಪದ’ ಎಂಬ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುವ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಮಡಿವಾಳ ಮತ್ತು ಕರೆವೊಕ್ಕಲಿಗರಂತಹ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ.

ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ದಹಿ ಹಂಡಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಅಂಕೋಲಾದಲ್ಲಿ ದಹಿಕಾಲ ಹಬ್ಬವು ಕೃಷ್ಣನ ತಮಾಷೆಯ ಮತ್ತು ಚೇಷ್ಟೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಆಚರಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ತಂಡಗಳು ಮಾನವ ಪಿರಮಿಡ್‌ಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ನೇತಾಡುವ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ ಅದನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂಕೋಲಾದ ಹಳೇಪೈಕ್ ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ ಈ ಹಬ್ಬವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ತಂಡಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಳೇಪೈಕ್ ಯುವಕರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಸಂಪ್ರದಾಯ:

ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಸೈನಿಕರಾಗಿ, ದಳಪತಿಗಳಾಗಿ, ಕೂಲಿ ಸೈನಿಕರಾಗಿ ಹಳೇಪೈಕರ ತ್ಯಾಗ ಬಲಿದಾನ, ಶೌರ್ಯ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಅನೇಕ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡದ ಪ್ರದೇಶವು ಅನೇಕ ಜಟಗ/ಬೀರ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಸ್ತಿ-ಕಟ್ಟೆಗಳಿಂದ (ಮಾಸ್ತಿ=ಮಹಾಸತಿ) ಚುಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಕದನಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾಗುವ ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಗಾತಿಗಳು/ಹೆಂಡತಿಯರು, ಸತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಸಾಯುವ ವೀರರೆ ವೀರ-ಪೂಜೆಯ ಸ್ಮಾರಕಗಳು (ವೀರಗಲ್ಲು) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ಥಳೀಯ ಜಾನಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಹಳೇಪೈಕ್ ಯೋಧರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾಡಗೇರಿ ರಾಮನಾಥ, ಚ೦ದಾವರ ಕುಮಾರ ರಾಮ, ಬ೦ಕಿಕೊಡ್ಲ ಮೂರ್ಕು೦ಡಿ ಹೊನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಉದಾಹರಣೆಗಳು. ಹೊನ್ನಮ್ಮ ರಾಮನಾಥನ ಪತ್ನಿಯು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮರಣಹೊಂದಿದಳು ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಸತಿ (ಸದ್ಗುಣಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿ) ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಮುರ್ಕುಂಡಿ ಹೊನ್ನನು ಬರ್ಗಿ-ಘಾಟ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಮಂಕಾಳಿ ಕೂಡ ಸತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಮಾರ ರಾಮ ಚಂದಾವರ ಸುಲ್ತಾನನ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ ಮಡಿದ. ಚಂದಾವರದಲ್ಲಿರುವ ದಂಡಿನ ಹನುಮ ದೇವಸ್ಥಾನವು ಹನುಮ ಎಂಬ ಹಳೇಪೈಕ ನಾಯಕನ ನೆನಪಿಗಾಗಿದೆ. ಜನಪ್ರಿಯ ದಂತಕಥೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ದೇವಾಲಯದ ಜಟಗಾ ದೇವತೆ ಸುಲ್ತಾನನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಓಡಿಸಿತು ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

ಕಪಾಲಿರಾ ಅಮ್ಮ (ಕಪಲಿ-ವೀರ ಅಮ್ಮ) ದೇವಸ್ಥಾನದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪರಿಸರವು ಹಳೆಪೈಕರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇತರೆ ಜನಪ್ರಿಯ ದೇವಾಲಯಗಳೆಂದರೆ ಹೊನಮಾವು ದಂಡಿನ ದುರ್ಗಿ (ಹೊನಮಾವು ದ೦ಡಿನಗಿ) ದೇವಸ್ಥಾನ , ಊರಕೇರಿ ಕುದುರೆ ಬೀರಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕುಮಟಾದಲ್ಲಿರುವ ಮಾಳಮ್ಮ ದೇವಸ್ಥಾನ; ಮಡಗೇರಿಯ ಹಚ್ಚಾಲಿ ಕುದುರೆ, ಆನೇಯ ಗೋವೆ ಗಣಪ; ಜಟ್ಟುಮಾಸ್ತಿ, ಮಳ್ಳಮಾಸ್ತಿ, ಹೊನ್ನಮ್ಮಮಾಸ್ತಿ, ಕೊ೦ಡದಮಾಸ್ತಿ, ಕೆ೦ಡದಮಾಸ್ತಿ ಭಟ್ಕಳದ ಸೋಡಿಗದ್ದೆಮಾಸ್ತಿ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಾಲಯಗಳು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ‘ಕೆಂಡ-ಹಾಯುವಿಕೆ’ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇದು ದೇವತೆಯಿಂದ ಸತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಳೇಪೈಕ್ ಯುವಕರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೋಮ ಅಥವಾ ದೇವರನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ಧರಿಸಿ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಚೋಮವು ಪ್ರತಿ ದೇವತೆಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಕುದುರೆ, ಆನೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರಬಹುದು (ಉದಾ:ಹಚ್ಚಾಲಿ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಆನೆಯ ಗೋವೆ ಗಣಪ) ದೇವತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಬಂಡಿ-ಹಬ್ಬ ಉತ್ಸವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲಶವನ್ನು ಒಯ್ಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಳೇಪೈಕರಲ್ಲಿ ಸತಿಯ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಘಟನೆಯು ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಧ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಇದು ಸಿಥಿಯನ್ ಮೂಲದ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಳೆಪೈಕ್‌ಗಳ ನಾಗ/ಸಿಥಿಯನ್ ಮೂಲದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸಹ ಕಾಣಬಹುದು ಮತ್ತು ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲೀಂದ್ರನ ಆರಾಧನೆಯು [ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಓಣಂ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ರಾಜ ಮಹಾಬಲಿ] ಯುಗಯುಗಾಂತರಗಳಿಂದಲೂ ಮುಂದುವರೆದಿದೆ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳು ಅವರ ಸಮರ ಮೂಲವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ, ಮದುಮಗನು ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಕತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ. ವಧುವನ್ನು ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥದ ಸಮಾರಂಭವನ್ನು ಸಹ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಜನಪ್ರಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ:

ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ನಾಣ್ಣುಡಿಯು ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳ ಯುದ್ಧ ಕೌಶಲ್ಯಕ್ಕೆ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

“ಸಾವಿರ ತಲೆ ಉರುಳಿದರೂ ದೀವರ ತಲೆ ಉರುಳೋದಿಲ್ಲ”

ಹಳೇಪೈಕ್ ಸಮುದಾಯದ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖವು 10 ನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಕವಿ ಪಂಪನ ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನವಿಜಯ ಕೃತಿಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಅವರು ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

“ಸಾಲಾಗಿಹ ಹಳೆಯಪೈಕರ ಮನೆಗಳವು”

ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದ ಯುಧಿಷ್ಟಿರಸ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಬನವಾಸಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಪಂಪ ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನು ಅವನ ಆಶ್ರಯದಾತ ಅರಿಕೇಸರಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಕಂಠೀರವ ನರಸರಾಜ ವಿಜಯ ಅವರು 17 ನೇ ಶತಮಾನದ ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ್ ರಾಜ ಕಂಠೀರವ ನರಸರಾಜ I ಗೋವಿಂದ ವೈದ್ಯ ಅವರ ಜೀವನದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಮೈಸೂರು ಎದುರಿಸಿದ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಸಮಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುವಲ್ಲಿ ರಾಜ ಕಂಠೀರವ ಅವರ ನಿಷ್ಠುರತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಯುದ್ಧದ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಕವಿಯು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣ ಕೋಟೆಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸೇನಾಪತಿ ರಣದುಲ್ಲಾ ಖಾನ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜಾಪುರ ಸುಲ್ತಾನರ ದರೋಡೆಕೋರ ಮತ್ತು ಅಜೇಯ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಹಳೇಪೈಕ್ ಪದಾತಿ ದಳದ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕವಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧ-ದೇವತೆಗಳ (ರಣ ಕಲಿ) ಮೂರ್ತರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

“ಕವಿದು ಕೋಟೆಯ ತೆನಗೆ ಉರುಬುವ ಖಾನರು ಕರಾಚೂರಿ ಯಿಂದ ತಿವಿಯೇ , ಕೆಳಗೆ ತಲೆಯಾಗಿ ಸುರುಳಿ ಬಿದ್ದ ಅಸುರರ ಹವಣನು ಈಶ್ವರ ತಾನೆ ಬಲ್ಲ. ಚಿಗಿದು ಆಳವೆರಿಗಿಳಿವ ಖಾನಖಾನರ ಮುಂದಲೆಗಳ ನಗುತ ಪಿಡಿದು , ಆಯುಧಗಳ ಉಗಿದು , ಶಿರಗಳ ಖಂಡಿಸಿ , ಅಗಳಿಗೆ ಇಟ್ಟರು”
“ವಸುಧೇಶ್ವರ ಕಂಠೀರವ ಸಾಕಿರ್ದ
ಅಸಹಾಯ ಶೂರ ಮನ್ನೆಯರು
ದೆಸೆದೆಸೆಯೋಳು ಕೋಟೆಗದರ್ವ
ಖಾನರುಗಳ ಕುಸುರಿದರಿದು ಕೆಡಹಿದರು”
“ಮೈಸೂರಿನ ಹಳೆಯ ಪೈಕದ ಕೋವಿಯ ಭಟರು ವೈರಿಗಳ ತಲೆ ಚೆಂಡಆಡಿದರು , ಏರಿ ಬರುವ ತುರುಕರ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಚೆದುರಿಸುತ…”

19 ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿನ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮಲೆಗಲಳ್ಳಿ ಮದುಮಗಳು ಮತ್ತು ಕಾನೂರು ಸುಬ್ಬಮ್ಮ ಹೆಗ್ಗಡಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಪೈಕರು ನಿರಂತರ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳ ಅಂದಿನ ಸಮಕಾಲೀನ ಸ್ಥಿತಿ, ಅವರ ಮೂಲಗಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಉಲ್ಲೇಖ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿಲುವುಗಳು, ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗಿನ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ, ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವರ್ಗ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಈ ಕೃತಿಯಿಂದ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಬಹುದು. ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಬಿಡಬಾರದು ಮತ್ತು ಇತರರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಭೂಮಾಲೀಕರಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ತಾರತಮ್ಯವು ಸಮಾರಂಭಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು ಮತ್ತು ಹಳೇಪೈಕ್ ವರನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಕುದುರೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿಸಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಭೂಮಾಲೀಕರು ತಮ್ಮ ಈ ಸವಲತ್ತನ್ನು ಬಹಳ ನಿಕಟವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಇದು ಹಳೇಪೈಕ್‌ಗಳು ಆಗ ಎದುರಿಸಿದ್ದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅವನತಿಯನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿ:

ಸಮರ ಹಳೆಪೈಕ್‌ಗಳು ಶಾಂತಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರು ಮತ್ತು ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಸಣ್ಣ ಭೂಹಿಡುವಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡರು, ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅವರನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಅಂಚಿನಲ್ಲಿಡಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಹಳೆಪೈಕರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದರು, ‘ಒಟ್ಟು-ಬೆಳೆ ಹಂಚಿಕೆ’, ಅದು ಉತ್ಪನ್ನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಆನುವಂಶಿಕವಾಗಿ ಹಾದುಹೋಗುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಬೆಳೆಬೆಳೆದು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗೇಣಿ ಪದ್ಧತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಆವೃತ್ತಿಗಳಿವೆ, ಮೂಲ ಗೇಣಿ (ಕೆಲವು ಹಕ್ಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಹಿಡುವಳಿದಾರ; ಯುಪಿಯ ಭೂಮಿದಾರನಂತೆಯೇ) ಮತ್ತು ಚಲಾ ಗೇಣಿ (ಇಚ್ಛೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಹಿಡುವಳಿದಾರ; ಮಾಜಿ ಸಿರ್ದಾರ್ ಮತ್ತು ಯುಪಿ ಆಸಾಮಿಗಳು. 4-5 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯ ಒಪ್ಪಂದದ ಮೇಲೆ ನೀಡಲಾಗುತಿತ್ತು. ಹಳೆಪೈಕ್‌ಗಳು ಬಹುತೇಕ ಮೂಲಗೇಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಾಮರ್ತ್ಯರಾಗಿದ್ದರು. ಸಾಮಾಜಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಲ ನೀಡಿದವರ ಕಿರುಕುಳ, ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಸಾಲದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ನಿವಾಸಿ ಕೃಷಿಕರಾದರು. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಗೇಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಇತ್ತು, ಭೂಮಾಲೀಕರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಲನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ತೋಳು ತಿರುವು ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇದು ಸ್ವತಂತ್ರೋತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರಮುಖ ಕೃಷಿ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಕಾಗೋಡು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. 1951 ರ ಕಾಗೋಡು ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವು ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸ್ಮರಣೀಯ ಅವಧಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು, ಸಮುದಾಯದ ಅನೇಕರು ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು. ಎಚ್.ಗಣಪತಿಯಪ್ಪ, ಸಾವಾಜಿ ಬೀರ ನಾಯ್ಕ, ಮಂಡಗದಲೆ ರಾಮ್ ನಾಯ್ಕ್ ಮುಂತಾದ ಸಮುದಾಯದ ದೊರೆಗಳು ಶಾಂತವೇರಿ ಗೋಪಾಲಗೌಡ, ಯೂಸುಫ್ ಮೆಹೆರಳ್ಳಿ ಮುಂತಾದ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಯಶಸ್ವಿಗೊಳಿಸಿದರು. ಈ ಆಂದೋಲನವು ಭವಿಷ್ಯದ ಭೂಸುಧಾರಣೆಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಉಳುವವನಿಗೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಸಮುದಾಯವು ಇಂದು ಅನೇಕ ಗಮನಾರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯು ಅದರ ಹಿಂದಿನವರು ಮಾಡಿದ ಗಮನಾರ್ಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ. ಇಂದು ಸಮುದಾಯವು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ವೃತ್ತಿಪರರು, ವೈದ್ಯರು, ವಕೀಲರು, ನಟರು, ನಾಗರಿಕ ಸೇವಕರು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ಯಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಯಶಸ್ವಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಜನರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಅನೇಕ ಯುವಕರು ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಈ ಮಾಹಿತಿ ಬಗೆಗಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಉಲ್ಲೇಖಗಳಿಗೆ ಈ ಕೆಳಗೆ ನಮೂದಿಸಿದ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಪುಟವನ್ನು ತೆರೆಯಿರಿ. ಸುಗ್ಗಿ ಸಂಪದ ಜಾಲತಾಣದ ಈ ಪುಟವು ಮೂಲ ಮಾಹಿತಿಯ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದವಾಗಿದೆ.

ಮಾಹಿತಿ ಮೂಲ: ACADEMIC